Claravallensis

Index psalmorum // in aggiornamento

Psalmus I

Felicità del giusto e rovina dell’empio.

Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit: sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte.

Et erit tamquam lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum, quod fructum suum dabit in tempore suo; et folium ejus non defluet: et omnia quaecumque faciet prosperabuntur.

Non sic impii, non sic: sed tamquam pulvis, quem projicit ventus a facie terrae. Ideo non resurgent impii in judicio: neque peccatores in concilio justorum, quoniam novit Dominus viam justorum: et iter impiorum peribit.

Psalmus II

Il trionfo del Messia sui re della terra.

Quare fremuérunt gentes, et pópuli meditati sunt inània? Astitérunt reges terrae, et principes convenérunt in unum advérsus Dóminum et advérsus Christum ejus, dirumpamus vincula eórum et projiciamus a nobis jugum ipsorum.

Qui habitat in coelis irridébit eos: et Dominus subsannabit eos. Tunc loquétur ad eos in ira sua; et in furóre suo conturbabit eos. Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion, montem sanctum ejus: praédicans praecéptum ejus.

Et nunc, reges, intelligite: erudimini qui judicatis terram. Servite Domino in timóre: et exultàte ei cum tremóre. Apprehéndite disciplinam nequàndo irascatur Dóminus: et pereatis de via justa. Cum exarserit in brevi ira ejus: Beati omnes, qui confidunt in eo.

Psalmus III

Fiducia in Dio nelle persecuzioni.

Dómine, quid multiplicati sunt qui tribulant me? multi insurgunt advérsum me. Multi dicunt ànimae meae: Non est salus ipsi in Deo ejus.

Tu autem Domine suscéptor meus es: gloria mea et exaltans caput meum. Voce mea ad Dominum clamavi: et exaudivit me de monte sancto suo.

Ego dormivi et soporatus sum: et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me. Non timébo millia populi circumdantis me: exsurge, Domine, salvum me fac, Deus meus.

Quóniam tu percussisti omnes adversantes mihi sine causa: dentes peccatorum contrivisti. Domini est salus: et super populum tuum benedictio tua.

Psalmus IV

Preghiera a Dio e ammonimento ai nemici.

Cum invocarem exaudivit me Deus justitiae meae: in tribulatione dilatasti mihi. Miserére mei: et exàudi orationem meam.

FIlii hominum usquequo gravi corde? ut quid diligitis vanitatem, et quaéritis mendàcium? Et scitóte quóniam mirificavit Dominus sanctum suum: Dominus exaudiet me cum clamavero ad eum. Irascimini, et nolite peccare: quae dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini.

Sacrificate sacrificium justitiae, et sperate in Domino: multi dicunt: Quis osténdit nobis bona? Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine: dedisti laetitiam in corde meo. A fructu fruménti, vini, et ólei sui multiplicati sunt.

In pace in idipsum dormiam et requiéscam; Quóniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me.

Psalmus V

Preghiera del mattino contro perfidi nemici

Verba mea auribus pércipe, Dòmine: intéllige clamorem meum.
Intènde voci orationis meae: rex meus et Deus meus. Quoniam ad te oràbo: Dòmine, mane exaudies vocem meam.

Mane astabo tibi et vidébo: Quoniam non Deus volens iniquitatem tu
es. Neque habitabit juxta te malignus: neque permanébunt injusti ante oculos tuos.

Odisti omnes, qui operantur iniquitatem: perdes omnes, qui loquuntur mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur
Dominus.

Ego autem in multitudine misericordiae tuae, introibo in domum tuam: adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo. domine, deduc me in justitia tua: propter inimicos meos dirige in conspéctu tuo viam meam.

Quóniam non est in ore eórum véritas: cor eórum vanum est. Sepulcrum, patens est guttur eórum, linguis suis dolose agébant: judica illos Deus. Décidant a cogitationibus suis, secundum multitudinem impietatum eórum expélle eos, quóniam irritavérunt te, Dòmine.

Et laeténtur omnes, qui sperant in te, in aetérnum exultàbunt: et habitabis in eis. Et gloriabuntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum; Quóniam tu benedices justo. Dòmine, ut scuto bonae voluntatis tuae coronasti nos.

Psalmus VI

Preghiera e pianto invocanti pietà e misericordia

Dòmine, ne in furóre tuo àrguas me, neque in ira tua corripias me. Miserére mei, Dòmine, quóniam infirmus sum: sana me, Dòmine, quóniam conturbata sunt ossa mea. Et ànima mea turbata est valde: sed tu, Dòmine, usquequo?

Convértere, Dòmine, et éripe ànimam meam: salvum me fac propter misericordiam tuam. Quóniam non est in morte qui memor sit tui: in infèrno autem quis confìtébitur tibi? Laboràvi in gémitu meo, lavabo per singulas noctes lectum meum: làcrymis meis stratum meum rigabo, turbatus est a furóre óculus meus: inveteravi inter omnes inimicos meos.

Discédite a me omnes qui operamini iniquitatem, quóniam exaudivit Dominus vocem fletus mei. Exaudivit Dominus deprecationem meam, Dominus orationem meam suscépit. Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimici mei: convertantur et erubéscant valde velociter.

Psalmus VII

Preghiera a Dio contro le calunnie e le insidie nemiche.

Dómine Deus meus, in te speravi: salvum me fac ex omnibus persequéntibus me, et libera me. Nequàndo ràpiat ut leo ànimam meam, dum non est qui rédimat, neque qui salvum fàciat.

Dómine Deus meus, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis: Si réddidi retribuéntibus mihi mala, décidam mèrito ab inimicis meis inànis. Persequàtur inimicus ànimam meam, et comprehéndat, et conculcet in terra vitam meam, et glóriam meam in pulverem deducat.

Exùrge, Dòmine, in ira tua: et exaltare in finibus inimicorum meórum. Et exùrge, Domine Deus meus, in praecépto quod mandasti: Et synagoga populorum circumdabit te. Et propter hanc in altum
regrédere: Dóminus judicat pópulos. Judica me, Dòmine, secundum justitiam meam, et secundum innocéntiam meam super me. Consumétur nequitia peccatorum, et diriges justum, scrutans corda et renes Deus.

Justum adjutorium meum a Dòmino, qui salvos facit rectos corde. Deus judex justus, fortis, et patiens, numquid irascitur per singulos dies? Nisi convèrsi fuéritis, gladium suum vibrabit: arcum suum teténdit, et paravit illum. Et in eo paravit vasa mortis, sagittas suas ardéntibus effécit.

Ecce parturiit injustitiam: concépit dolorem, et péperit iniquitatem. Lacum apéruit, et effódit eum: et incidit in fóveam, quam fecit. Convertétur dolor ejus in caput ejus: et in vérticem ipsius iniquitas
ejus descéndet. Confìtébor Domino secundum justitiam ejus: et psallam nomini Dòmini altissimi.

Psalmus VIII

Grandezza di Dio e sua bontà per l’uomo

Dòmine Dóminus noster, quam admirabile est nomen tuum in univèrsa terra! Quoniam elevata est magnificéntia tua super caelos. Ex ore infantium et lacténtium perfecisti laudem propter inimicos tuos, ut déstruas inimicum et ultorem.

Quóniam vidébo caelos tuos, opera digitorum tuorum: lunam et stellas, quae tu fundasti. Quid est homo, quod memor es ejus? aut filius hominis, quoniam visitas eum?

Minuisti eum paulo minus ab angelis, glòria et honóre coronasti eum: Et constituisti eum super òpera mànuum tuàrum.

Omnia subjecisti sub pédibus ejus, oves et boves univérsas: insuper et pècora campi; Vólucres caeli, et pisces maris, qui perambulant sémitas maris.

Dómine Dóminus noster, quam admirabile est nomen tuum in univèrsa terra !

Psalmus IX

Canto di vittoria e di invocazione di aiuto

Confitébor tibi, Dòmine, in toto corde meo: narrabo ómnia mirabilia tua. Laetàbor et exultàbo in te: psallam nomini tuo, Altissime. In converténdo inimicum meum retrorsum: infirmabuntur, et peribunt a fàcie tua. Quóniam fecisti judicium meum et causam meam: sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

Increpasti gentes, et périit impius: nomen eórum delésti in aetérnum, et in saéculum saéculi. Inimici defecérunt frameae
in finem: et civitates eórum destruxisti.

Périit memoria eórum cum sonitu: Et Dóminus in aetérnum pérmanet. Paravit in judicio thronum suum: Et ipse judicabit orbem terrae in aequitate, judicabit pópulos in justitia.

Et factus est Dominus refugium pauperi: adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: quoniam non dereliquisti quaeréntes te, Dòmine.

Psàllite Dòmino, qui habitat in Sion: annuntiate inter gentes studia ejus: Quoniam requirens sanguinem eórum recordatus est: non est oblitus clamorem pauperum.

Miserére mei, Dòmine: vide humilitatem meam de inimicis meis. Qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiae Sion.

Exultàbo in salutari tuo: Infixae sunt gentes in intéritu, quem fecérunt. In laqueo isto, quem abscondérunt, comprehénsus est pes eórum. Cognoscétur Dóminus judicia fàciens: in opéribus manuum suarum comprehénsus est peccator.

Convertantur peccatores in inférnum, omnes gentes quae obliviscuntur Deum. Quóniam non in finem oblivio erit pauperis: patiéntia pauperum non peribit in finem.

Exùrge, Domine, non confortétur homo: judicéntur gentes in conspéctu tuo.

Constitue, Domine, legislatorem super eos: ut sciant gentes quoniam homines sunt.

Ut quid, Domine, recessisti longe, déspicis in opportunitatibus, in tribulatione? Dum supérbit impius, incénditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

Quoniam laudatur peccator in desidériis animae suae: et iniquus benedicitur. Exacerbavit Dominum peccator, secundum multitudinem irae suae non quaeret. Non est Deus in conspéctu ejus.

Inquinatae sunt viae illius in omni tèmpore. Auferuntur judicia tua a facie ejus: omnium inimicorum suorum dominabitur. Dixit enim in corde suo: Non movébor a generatione in generationem, sine malo.

Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo: sub lingua ejus labor et dolor. Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocéntem. Oculi ejus in pauperem respiciunt:

Insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem :
rapere pauperem dum attrahit eum.

In laqueo suo humiliabit eum, inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum. Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus, avértit faciem suam ne videat in finem.

Exurge Dòmine Deus, exaltétur manus tua : ne obliviscaris pauperum. Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in
corde suo: Non requiret.

Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras : ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper : órphano tu eris
adjutor.

Contere brachium peccatoris et maligni: quaerétur peccatum illius, et non inveniétur. Dóminus regnabit in aetérnum, et in sàéculum saéculi : peribitis gentes de terra illius.

Desidérium pauperum exaudivit Dominus : praeparationem cordis eorum audivit auris tua. Judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.

Psalmus X

Sicurezza dell’anima che confida in Dio

 In Domino confido; quomodo dicitis animae meae: Transmigra in montem sicut passer?

Quoniam ecce peccatores intenderunt arcum; paraverunt sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde: quoniam quae perfecisti destruxerunt; justus autem, quid fecit?

Dominus in templo sancto suo; Dominus in caelo sedes ejus. Oculi ejus in pauperem respiciunt; palpebrae ejus interrogant filios hominum.

Dominus interrogat justum et impium; qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam.

Pluet super peccatores laqueos; ignis et sulphur, et spiritus procellarum, pars calicis eorum.

Quoniam justus Dominus, et justitias dilexit: aequitatem vidit vultus ejus.

Psalmus XI

Preghiera per ottenere Vaiato di Dio contro gli empi.

Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutae sunt veritates a filiis hominum.

Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.

Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.

Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est?

Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo.

Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terrae, purgatum septuplum.

Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in aeternum.

In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.

Psalmus XII

Lamento dell’anima che si crede abbandonata da Dio e invocazione di aiuto.

Usquequo, Domine, oblivisceris me in finem? usquequo avertis faciem tuam a me?

Quamdiu ponam consilia in anima mea; dolorem in corde meo per diem?

Usquequo exaltabitur inimicus meus super me?

Respice, et exaudi me, Domine Deus meus. Illumina oculos meos, ne umquam obdormiam in morte;

Nequando dicat inimicus meus: Praevalui adversus eum. Qui tribulant me exsultabunt si motus fuero;

Ego autem in misericordia tua speravi. Exsultabit cor meum in salutari tuo. Cantabo Domino qui bona tribuit mihi; et psallam nomini Domini altissimi.

Psalmus XIII

Ateismo e corruzione generale. Vendetta di Dio e salute d’Israele.

Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

Dominus de caelo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt; non est timor Dei ante oculos eorum.

Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis?

Dominum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.

Quoniam Dominus in generatione justa est: consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes ejus est.

Quis dabit ex Sion salutare Israel? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suae, exsultabit Jacob, et laetabitur Israel.

Psalmus XIV

Condizioni per aver accesso al tabernacolo di Dio

Dòmine, quis habitabit in tabernaculo tuo? aut quis requiéscet in monte sancto tuo? Qui ingréditur sine màcula, et operatur justitiam: Qui lóquitur veritatem in corde suo, qui non egit dolum in lingua sua:
Nec fecit proximo suo malum, et opprobrium non accépit advérsus proximos suos.

Ad nihilum deductus est in conspéctu ejus
malignus: timéntes autem Dóminum glorificat: Qui jurat próximo suo, et non décipit:

Qui pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera super innocéntem non accépit: Qui facit haec, non movébitur in
aetérnum.

Psalmum XV

Dio sommo bene nel presente e nell’avvenire

Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.

Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.

Sanctis qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.

Multiplicatae sunt infirmitates eorum: postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea.

Dominus pars haereditatis meae, et calicis mei: tu es qui restitues haereditatem meam mihi.

Funes ceciderunt mihi in praeclaris; etenim haereditas mea praeclara est mihi.

Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.

Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear.

Propter hoc laetatum est cor meum, et exsultavit lingua mea; insuper et caro mea requiescet in spe.

Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitae; adimplebis me laetitia cum vultu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem.

Psalmum XVI

Preghiere del perseguitato da nemici potenti.

Exàudi, Domine, justitiam meam : inténde deprecationem meam. Auribus pércipe orationem meam, non in labiis dolosis. De vultu tuo judicium meum prodeat : óculi tui videant aequitates.

Probasti cor meum, et visitasti nocte : igne me examinasti, et non est invénta in me iniquitas. Ut non loquatur os meum opera hominum : propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras.

Pérfìce gressus meos in sémitis tuis : ut non moveantur vestigia mea. Ego clamavi, quoniam exaudisti me Deus : inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea.

Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te. A resisténtibus déxterae tuae custodi me, ut pupillam óculi.

Sub umbra alarum tuarum protege me, a facie impiorum qui me afflixérunt. Inimici mei animam meam circumdedérunt. Adipem Suum conclusérunt, os eorum locutum est supérbiam.

Projiciéntes me nunc circumdedérunt me: óculos suos statuérunt declinare in terram. Suscepérunt me sicut leo paràtus ad praedam : et sicut catulus leónis habitans in abditis.

Exùrge, Domine, praéveni eum, et supplanta eum : éripe animam meam ab impio, frameam tuam

Ab inimicis manus tuae. Domine, a paucis de terra divide eos in vita eórum : de absconditis tuis adimplétus est venter eorum. Saturati sunt filiis : et dimisérunt reliquias suas parvulis suis.

Ego autem in justitia apparébo conspéctui tuo : satiabor cum apparuerit gloria tua.

Psalmus XVII

Canto di trionfo e di ringraziamento

Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit: Diligam te, Domine, fortitudo mea.

Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum; protector meus, et cornu salutis meae, et susceptor meus.

Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.

Dolores inferni circumdederunt me; praeoccupaverunt me laquei mortis.

In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi: et exaudivit de templo sancto suo vocem meam; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus.

Commota est, et contremuit terra; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt: quoniam iratus est eis.

Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit; carbones succensi sunt ab eo.

Inclinavit caelos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.

Et ascendit super cherubim, et volavit; volavit super pennas ventorum.

Et posuit tenebras latibulum suum; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aeris.

Prae fulgore in conspectu ejus nubes transierunt; grando et carbones ignis.

Et intonuit de caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam: grando et carbones ignis.

Et misit sagittas suas, et dissipavit eos; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.

Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum, ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae.

Misit de summo, et accepit me; et assumpsit me de aquis multis.

Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. Quoniam confortati sunt super me; praevenerunt me in die afflictionis meae: et factus est Dominus protector meus.

Et eduxit me in latitudinem; salvum me fecit, quoniam voluit me,

et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum retribuet mihi:

quia custodivi vias Domini, nec impie gessi a Deo meo; quoniam omnia judicia ejus in conspectu meo, et justitias ejus non repuli a me.

Et ero immaculatus cum eo; et observabo me ab iniquitate mea.

Et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum ejus.

Cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris, et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.

Quoniam tu populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis.

Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine; Deus meus, illumina tenebras meas.

Quoniam in te eripiar a tentatione; et in Deo meo transgrediar murum.

Deus meus, impolluta via ejus; eloquia Domini igne examinata: protector est omnium sperantium in se.

Quoniam quis deus praeter Dominum? aut quis deus praeter Deum nostrum?

Deus qui praecinxit me virtute, et posuit immaculatam viam meam; qui perfecit pedes meos tamquam cervorum, et super excelsa statuens me;

qui docet manus meas ad praelium. Et posuisti, ut arcum aereum, brachia mea, et dedisti mihi protectionem salutis tuae: et dextera tua suscepit me, et disciplina tua correxit me in finem, et disciplina tua ipsa me docebit.

Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.

Persequar inimicos meos, et comprehendam illos; et non convertar donec deficiant.

Confringam illos, nec poterunt stare; cadent subtus pedes meos.

Et praecinxisti me virtute ad bellum, et supplantasti insurgentes in me subtus me.

Et inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti.

Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret; ad Dominum, nec exaudivit eos.

Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti; ut lutum platearum delebo eos.

Eripies me de contradictionibus populi; constitues me in caput gentium.

Populus quem non cognovi servivit mihi; in auditu auris obedivit mihi.

Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis.

Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltetur Deus salutis meae.

Deus qui das vindictas mihi, et subdis populos sub me; liberator meus de inimicis meis iracundis.

Et ab insurgentibus in me exaltabis me; a viro iniquo eripies me.

Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam; magnificans salutes regis ejus, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus usque in saeculum.

Psalmus XVIII

Gloria di Dio nelle opere della natura e della legge rivelata

Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum ejus annuntiat firmamentum.

Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam.

Non sunt loquelae, neque sermones, quorum non audiantur voces eorum.

In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.

In sole posuit tabernaculum suum; et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo. Exsultavit ut gigas ad currendam viam;

a summo caelo egressio ejus. Et occursus ejus usque ad summum ejus; nec est qui se abscondat a calore ejus.

Lex Domini immaculata, convertens animas; testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis.

Justitiae Domini rectae, laetificantes corda; praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos.

Timor Domini sanctus, permanens in saeculum saeculi; judicia Domini vera, justificata in semetipsa,

desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et dulciora super mel et favum.

Etenim servus tuus custodit ea; in custodiendis illis retributio multa.

Delicta quis intelligit? ab occultis meis munda me;

et ab alienis parce servo tuo. Si mei non fuerint dominati, tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo.

Et erunt ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper. Domine, adjutor meus, et redemptor meus.

Psalmus XIX

Preghiera per il re prima della battaglia

Exaudiat te Dominus in die tribulationis; protegat te nomen Dei Jacob.

Mittat tibi auxilium de sancto, et de Sion tueatur te.

Memor sit omnis sacrificii tui, et holocaustum tuum pingue fiat.

Tribuat tibi secundum cor tuum, et omne consilium tuum confirmet.

Laetabimur in salutari tuo; et in nomine Dei nostri magnificabimur.

Impleat Dominus omnes petitiones tuas; nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus christum suum. Exaudiet illum de caelo sancto suo, in potentatibus salus dexterae ejus.

Hi in curribus, et hi in equis; nos autem in nomine Domini Dei nostri invocabimus.

Ipsi obligati sunt, et ceciderunt; nos autem surreximus, et erecti sumus.

Domine, salvum fac regem, et exaudi nos in die qua invocaverimus te.

Psalmus XX

Ringraziamento per la vittoria del re

Domine, in virtute tua laetabitur rex, et super salutare tuum exsultabit vehementer.

Desiderium cordis ejus tribuisti ei, et voluntate labiorum ejus non fraudasti eum.

Quoniam praevenisti eum in benedictionibus dulcedinis; posuisti in capite ejus coronam de lapide pretioso.

Vitam petiit a te, et tribuisti ei longitudinem dierum, in saeculum, et in saeculum saeculi.

Magna est gloria ejus in salutari tuo; gloriam et magnum decorem impones super eum.

Quoniam dabis eum in benedictionem in saeculum saeculi; laetificabis eum in gaudio cum vultu tuo.

Quoniam rex sperat in Domino, et in misericordia Altissimi non commovebitur.

Inveniatur manus tua omnibus inimicis tuis; dextera tua inveniat omnes qui te oderunt.

Pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui: Dominus in ira sua conturbabit eos, et devorabit eos ignis.

Fructum eorum de terra perdes, et semen eorum a filiis hominum,

quoniam declinaverunt in te mala; cogitaverunt consilia quae non potuerunt stabilire.

Quoniam pones eos dorsum; in reliquiis tuis praeparabis vultum eorum.

Exaltare, Domine, in virtute tua; cantabimus et psallemus virtutes tuas.

Psalmus XXI

La passione dolorosa e i trionfi del Messia.

Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti? longe a salute mea verba delictorum meorum.

Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies; et nocte, et non ad insipientiam mihi.

Tu autem in sancto habitas, laus Israel.

In te speraverunt patres nostri; speraverunt, et liberasti eos.

Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt; in te speraverunt, et non sunt confusi.

Ego autem sum vermis, et non homo; opprobrium hominum, et abjectio plebis.

Omnes videntes me deriserunt me; locuti sunt labiis, et moverunt caput.

Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum.

¹Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meae.

In te projectus sum ex utero; de ventre matris meae Deus meus es tu:

ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.

Circumdederunt me vituli multi; tauri pingues obsederunt me.

Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.

Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea: factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhaesit faucibus meis: et in pulverem mortis deduxisti me.

Quoniam circumdederunt me canes multi; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos;

dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem.

Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me; ad defensionem meam conspice.

Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam.

Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam.

Narrabo nomen tuum fratribus meis; in medio ecclesiae laudabo te.

Qui timetis Dominum, laudate eum; universum semen Jacob, glorificate eum.

Timeat eum omne semen Israel, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me: et cum clamarem ad eum, exaudivit me.

Apud te laus mea in ecclesia magna; vota mea reddam in conspectu timentium eum.

Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum: vivent corda eorum in saeculum saeculi.

Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et adorabunt in conspectu ejus universae familiae gentium:

quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium.

Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terrae; in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.

Et anima mea illi vivet; et semen meum serviet ipsi.

Annuntiabitur Domino generatio ventura; et annuntiabunt caeli justitiam ejus populo qui nascetur, quem fecit Dominus.

Psalmus XXII

Il buon Pastore.

Dominus regit me, et nihil mihi deerit:

in loco pascuae, ibi me collocavit. Super aquam refectionis educavit me;

animam meam convertit. Deduxit me super semitas justitiae propter nomen suum.

Nam etsi ambulavero in medio umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum es. Virga tua, et baculus tuus, ipsa me consolata sunt.

Parasti in conspectu meo mensam adversus eos qui tribulant me; impinguasti in oleo caput meum: et calix meus inebrians, quam praeclarus est!

Et misericordia tua subsequetur me omnibus diebus vitae meae; et ut inhabitem in domo Domini in longitudinem dierum.

Psalmus XXIII

La maestà di Dio esige santità di vita e magnificenza

Domini est terra, et plenitudo ejus; orbis terrarum, et universi qui habitant in eo.

Quia ipse super maria fundavit eum, et super flumina praeparavit eum.

Quis ascendet in montem Domini? aut quis stabit in loco sancto ejus?

Innocens manibus et mundo corde, qui non accepit in vano animam suam, nec juravit in dolo proximo suo:

hic accipiet benedictionem a Domino, et misericordiam a Deo salutari suo.

Haec est generatio quaerentium eum, quaerentium faciem Dei Jacob.

Attollite portas, principes, vestras, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae.

Quis est iste rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus potens in praelio.

Attollite portas, principes, vestras, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae.

Quis est iste rex gloriae? Dominus virtutum ipse est rex gloriae.

Psalmus XXIV

Preghiera per ottenere perdono e soccorso.

Ad te, Domine, levavi animam meam:

Deus meus, in te confido; non erubescam.

Neque irrideant me inimici mei: etenim universi qui sustinent te, non confundentur.

Confundantur omnes iniqua agentes supervacue. Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me.

Dirige me in veritate tua, et doce me, quia tu es Deus salvator meus, et te sustinui tota die.

Reminiscere miserationum tuarum, Domine, et misericordiarum tuarum quae a saeculo sunt.

Delicta juventutis meae, et ignorantias meas, ne memineris. Secundum misericordiam tuam memento mei tu, propter bonitatem tuam, Domine.

Dulcis et rectus Dominus; propter hoc legem dabit delinquentibus in via.

Diriget mansuetos in judicio; docebit mites vias suas.

Universae viae Domini, misericordia et veritas, requirentibus testamentum ejus et testimonia ejus.

Propter nomen tuum, Domine, propitiaberis peccato meo; multum est enim.

Quis est homo qui timet Dominum? legem statuit ei in via quam elegit.

Anima ejus in bonis demorabitur, et semen ejus haereditabit terram.

Firmamentum est Dominus timentibus eum; et testamentum ipsius ut manifestetur illis.

Oculi mei semper ad Dominum, quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

Respice in me, et miserere mei, quia unicus et pauper sum ego.

Tribulationes cordis mei multiplicatae sunt: de necessitatibus meis erue me.

Vide humilitatem meam et laborem meum, et dimitte universa delicta mea.

Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt, et odio iniquo oderunt me.

Custodi animam meam, et erue me: non erubescam, quoniam speravi in te.

Innocentes et recti adhaeserunt mihi, quia sustinui te.

Libera, Deus, Israel ex omnibus tribulationibus suis.

Psalmus XXV

Protesta d’innocenza e appello alia divina giustizia

Judica me, Domine, quoniam ego in innocentia mea ingressus sum, et in Domino sperans non infirmabor.

Proba me, Domine, et tenta me; ure renes meos et cor meum.

Quoniam misericordia tua ante oculos meos est, et complacui in veritate tua.

Non sedi cum concilio vanitatis, et cum iniqua gerentibus non introibo.

Odivi ecclesiam malignantium, et cum impiis non sedebo.

Lavabo inter innocentes manus meas, et circumdabo altare tuum, Domine: ut audiam vocem laudis, et enarrem universa mirabilia tua.

Domine, dilexi decorem domus tuae, et locum habitationis gloriae tuae.

Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam, et cum viris sanguinum vitam meam: in quorum manibus iniquitates sunt; dextera eorum repleta est muneribus.

Ego autem in innocentia mea ingressus sum; redime me, et miserere mei.

Pes meus stetit in directo; in ecclesiis benedicam te, Domine.

Psalmus XXVI

Dominus illuminatio mea et salus mea: quem timebo? Dominus protector vitae meae: a quo trepidabo?

Dum appropiant super me nocentes ut edant carnes meas, qui tribulant me inimici mei, ipsi infirmati sunt et ceciderunt.

Si consistant adversum me castra, non timebit cor meum; si exsurgat adversum me praelium, in hoc ego sperabo.

Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae; ut videam voluptatem Domini, et visitem templum ejus.

Quoniam abscondit me in tabernaculo suo; in die malorum protexit me in abscondito tabernaculi sui.

In petra exaltavit me, et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos. Circuivi, et immolavi in tabernaculo ejus hostiam vociferationis; cantabo, et psalmum dicam Domino.

Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te; miserere mei, et exaudi me.

Tibi dixit cor meum: Exquisivit te facies mea; faciem tuam, Domine, requiram.

Ne avertas faciem tuam a me; ne declines in ira a servo tuo. Adjutor meus esto; ne derelinquas me, neque despicias me, Deus salutaris meus.

Quoniam pater meus et mater mea dereliquerunt me; Dominus autem assumpsit me.

Legem pone mihi, Domine, in via tua, et dirige me in semitam rectam, propter inimicos meos.

Ne tradideris me in animas tribulantium me, quoniam insurrexerunt in me testes iniqui, et mentita est iniquitas sibi.

Credo videre bona Domini in terra viventium.

Expecta Dominum, viriliter age: et confortetur cor tuum, et sustine Dominum.

Psalmus XXVII

Ad te, Domine, clamabo; Deus meus, ne sileas a me: nequando taceas a me, et assimilabor descendentibus in lacum.

Exaudi, Domine, vocem deprecationis meae dum oro ad te; dum extollo manus meas ad templum sanctum tuum.

Ne simul trahas me cum peccatoribus, et cum operantibus iniquitatem ne perdas me; qui loquuntur pacem cum proximo suo, mala autem in cordibus eorum.

Da illis secundum opera eorum, et secundum nequitiam adinventionum ipsorum. Secundum opera manuum eorum tribue illis; redde retributionem eorum ipsis.

Quoniam non intellexerunt opera Domini, et in opera manuum ejus destrues illos, et non aedificabis eos.

Benedictus Dominus, quoniam exaudivit vocem deprecationis meae.

Dominus adjutor meus et protector meus; in ipso speravit cor meum, et adjutus sum: et refloruit caro mea, et ex voluntate mea confitebor ei.

Dominus fortitudo plebis suae, et protector salvationum christi sui est.

Salvum fac populum tuum, Domine, et benedic haereditati tuae; et rege eos, et extolle illos usque in aeternum.

Psalmus XXVIII

Afferte Domino, filii Dei, afferte Domino filios arietum.

Afferte Domino gloriam et honorem; afferte Domino gloriam nomini ejus; adorate Dominum in atrio sancto ejus.

Vox Domini super aquas; Deus majestatis intonuit: Dominus super aquas multas.

Vox Domini in virtute; vox Domini in magnificentia.

Vox Domini confringentis cedros, et confringet Dominus cedros Libani:

et comminuet eas, tamquam vitulum Libani, et dilectus quemadmodum filius unicornium.

Vox Domini intercidentis flammam ignis;

vox Domini concutientis desertum: et commovebit Dominus desertum Cades.

Vox Domini praeparantis cervos: et revelabit condensa, et in templo ejus omnes dicent gloriam.

Dominus diluvium inhabitare facit, et sedebit Dominus rex in aeternum.

Dominus virtutem populo suo dabit; Dominus benedicet populo suo in pace.

Psalmus XXIX

Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec delectasti inimicos meos super me.

Domine Deus meus, clamavi ad te, et sanasti me.

Domine, eduxisti ab inferno animam meam; salvasti me a descendentibus in lacum.

Psallite Domino, sancti ejus; et confitemini memoriae sanctitatis ejus.

Quoniam ira in indignatione ejus, et vita in voluntate ejus: ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia.

Ego autem dixi in abundantia mea: Non movebor in aeternum.

Domine, in voluntate tua praestitisti decori meo virtutem; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus.

Ad te, Domine, clamabo, et ad Deum meum deprecabor.

Quae utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem? numquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem tuam?

Audivit Dominus, et misertus est mei; Dominus factus est adjutor meus.

Convertisti planctum meum in gaudium mihi; conscidisti saccum meum, et circumdedisti me laetitia:

ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Domine Deus meus, in aeternum confitebor tibi.

Psalmus XXX

In te, Domine, speravi; non confundar in aeternum: in justitia tua libera me.

Inclina ad me aurem tuam; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias:

quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.

Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.

In manus tuas commendo spiritum meum; redemisti me, Domine Deus veritatis.

Odisti observantes vanitates supervacue; ego autem in Domino speravi.

Exsultabo, et laetabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam; salvasti de necessitatibus animam meam.

Nec conclusisti me in manibus inimici: statuisti in loco spatioso pedes meos.

Miserere mei, Domine, quoniam tribulor; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.

Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.

Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis; qui videbant me foras fugerunt a me.

Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde; factus sum tamquam vas perditum:

quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.

Ego autem in te speravi, Domine; dixi: Deus meus es tu;

in manibus tuis sortes meae: eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.

Illustra faciem tuam super servum tuum; salvum me fac in misericordia tua.

Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum;

muta fiant labia dolosa, quae loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.

Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum!

Abscondes eos in abscondito faciei tuae a conturbatione hominum; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.

Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.

Ego autem dixi in excessu mentis meae: Projectus sum a facie oculorum tuorum: ideo exaudisti vocem orationis meae, dum clamarem ad te.

Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.

Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.

Psalmum XXXI

Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata.

Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in spiritu ejus dolus.

Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die.

Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina.

Delictum meum cognitum tibi feci, et injustitiam meam non abscondi. Dixi: Confitebor adversum me injustitiam meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei.

Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt.

Tu es refugium meum a tribulatione quae circumdedit me; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me.

Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris; firmabo super te oculos meos.

Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus. In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te.

Multa flagella peccatoris; sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.

Laetamini in Domino, et exsultate, justi; et gloriamini, omnes recti corde.

Psalmum XXXII

Exsultate, justi, in Domino; rectos decet collaudatio.

Confitemini Domino in cithara; in psalterio decem chordarum psallite illi.

Cantate ei canticum novum; bene psallite ei in vociferatione.

Quia rectum est verbum Domini, et omnia opera ejus in fide.

Diligit misericordiam et judicium; misericordia Domini plena est terra.

Verbo Domini caeli firmati sunt, et spiritu oris ejus omnis virtus eorum.

Congregans sicut in utre aquas maris; ponens in thesauris abyssos.

Timeat Dominum omnis terra; ab eo autem commoveantur omnes inhabitantes orbem.

Quoniam ipse dixit, et facta sunt; ipse mandavit et creata sunt.

Dominus dissipat consilia gentium; reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum.

Consilium autem Domini in aeternum manet; cogitationes cordis ejus in generatione et generationem.

Beata gens cujus est Dominus Deus ejus; populus quem elegit in haereditatem sibi.

De caelo respexit Dominus; vidit omnes filios hominum.

De praeparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram:

qui finxit sigillatim corda eorum; qui intelligit omnia opera eorum.

Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suae.

Fallax equus ad salutem; in abundantia autem virtutis suae non salvabitur.

Ecce oculi Domini super metuentes eum, et in eis qui sperant super misericordia ejus:

ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame.

Anima nostra sustinet Dominum, quoniam adjutor et protector noster est.

Quia in eo laetabitur cor nostrum, et in nomine sancto ejus speravimus.

Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te.

Psalmum XXXIII

Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo.

In Domino laudabitur anima mea: audiant mansueti, et laetentur.

Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in idipsum.

Exquisivi Dominum, et exaudivit me; et ex omnibus tribulationibus meis eripuit me.

Accedite ad eum, et illuminamini; et facies vestrae non confundentur.

Iste pauper clamavit, et Dominus exaudivit eum, et de omnibus tribulationibus ejus salvavit eum.

Immittet angelus Domini in circuitu timentium eum, et eripiet eos.

Gustate et videte quoniam suavis est Dominus; beatus vir qui sperat in eo.

Timete Dominum, omnes sancti ejus, quoniam non est inopia timentibus eum.

Divites eguerunt, et esurierunt; inquirentes autem Dominum non minuentur omni bono.

Venite, filii; audite me: timorem Domini docebo vos.

Quis est homo qui vult vitam; diligit dies videre bonos?

Prohibe linguam tuam a malo, et labia tua ne loquantur dolum.

Diverte a malo, et fac bonum; inquire pacem, et persequere eam.

Oculi Domini super justos, et aures ejus in preces eorum.

Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum.

Clamaverunt justi, et Dominus exaudivit eos; et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos.

Juxta est Dominus iis qui tribulato sunt corde, et humiles spiritu salvabit.

Multae tribulationes justorum; et de omnibus his liberabit eos Dominus.

Custodit Dominus omnia ossa eorum: unum ex his non conteretur.

Mors peccatorum pessima; et qui oderunt justum delinquent.

Redimet Dominus animas servorum suorum, et non delinquent omnes qui sperant in eo.

Psalmum XXXIV

Judica, Domine, nocentes me; expugna impugnantes me.

Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.

Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me; dic animae meae: Salus tua ego sum.

Confundantur et revereantur quaerentes animam meam; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.

Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.

Fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens eos.

Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui; supervacue exprobraverunt animam meam.

Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.

Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.

Omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tibi? eripiens inopem de manu fortiorum ejus; egenum et pauperem a diripientibus eum.

Surgentes testes iniqui, quae ignorabam interrogabant me.

Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animae meae.

Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.

Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.

Et adversum me laetati sunt, et convenerunt; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.

Dissipati sunt, nec compuncti; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione; frenduerunt super me dentibus suis.

Domine, quando respicies? Restitue animam meam a malignitate eorum; a leonibus unicam meam.

Confitebor tibi in ecclesia magna; in populo gravi laudabo te.

Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.

Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur; et in iracundia terrae loquentes, dolos cogitabant.

Et dilataverunt super me os suum; dixerunt: Euge, euge! viderunt oculi nostri.

Vidisti, Domine: ne sileas; Domine, ne discedas a me.

Exsurge et intende judicio meo, Deus meus; et Dominus meus, in causam meam.

Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.

Non dicant in cordibus suis: Euge, euge, animae nostrae; nec dicant: Devoravimus eum.

Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.

Exsultent et laetentur qui volunt justitiam meam; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.

Et lingua mea meditabitur justitiam tuam; tota die laudem tuam.

Psalmum XXXV

Dixit injustus ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos ejus.

Quoniam dolose egit in conspectu ejus, ut inveniatur iniquitas ejus ad odium.

Verba oris ejus iniquitas, et dolus; noluit intelligere ut bene ageret.

Iniquitatem meditatus est in cubili suo; astitit omni viae non bonae: malitiam autem non odivit.

Domine, in caelo misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes.

Justitia tua sicut montes Dei; judicia tua abyssus multa. Homines et jumenta salvabis, Domine,

quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus. Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt.

Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos:

quoniam apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen.

Praetende misericordiam tuam scientibus te, et justitiam tuam his qui recto sunt corde.

Non veniat mihi pes superbiae, et manus peccatoris non moveat me.

Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem; expulsi sunt, nec potuerunt stare.

Psalmum XXXVI

Noli aemulari in malignantibus, neque zelaveris facientes iniquitatem:

quoniam tamquam foenum velociter arescent, et quemadmodum olera herbarum cito decident.

Spera in Domino, et fac bonitatem; et inhabita terram, et pasceris in divitiis ejus.

Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.

Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.

Et educet quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tamquam meridiem.

Subditus esto Domino, et ora eum. Noli aemulari in eo qui prosperatur in via sua; in homine faciente injustitias.

Desine ab ira, et derelinque furorem; noli aemulari ut maligneris.

Quoniam qui malignantur exterminabuntur; sustinentes autem Dominum, ipsi haereditabunt terram.

Et adhuc pusillum, et non erit peccator; et quaeres locum ejus, et non invenies.

Mansueti autem haereditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis.

Observabit peccator justum, et stridebit super eum dentibus suis.

Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet dies ejus.

Gladium evaginaverunt peccatores; intenderunt arcum suum: ut dejiciant pauperem et inopem, ut trucident rectos corde.

Gladius eorum intret in corda ipsorum, et arcus eorum confringatur.

Melius est modicum justo, super divitias peccatorum multas:

quoniam brachia peccatorum conterentur: confirmat autem justos Dominus.

Novit Dominus dies immaculatorum, et haereditas eorum in aeternum erit.

Non confundentur in tempore malo, et in diebus famis saturabuntur:

quia peccatores peribunt. Inimici vero Domini mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient.

Mutuabitur peccator, et non solvet; justus autem miseretur et tribuet:

quia benedicentes ei haereditabunt terram; maledicentes autem ei disperibunt.

Apud Dominum gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet.

Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus supponit manum suam.

Junior fui, etenim senui; et non vidi justum derelictum, nec semen ejus quaerens panem.

Tota die miseretur et commodat; et semen illius in benedictione erit.

Declina a malo, et fac bonum, et inhabita in saeculum saeculi:

quia Dominus amat judicium, et non derelinquet sanctos suos: in aeternum conservabuntur. Injusti punientur, et semen impiorum peribit.

Justi autem haereditabunt terram, et inhabitabunt in saeculum saeculi super eam.

Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium.

Lex Dei ejus in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus ejus.

Considerat peccator justum, et quaerit mortificare eum.

Dominus autem non derelinquet eum in manibus ejus, nec damnabit eum cum judicabitur illi.

Exspecta Dominum, et custodi viam ejus, et exaltabit te ut haereditate capias terram: cum perierint peccatores, videbis.

Vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani:

et transivi, et ecce non erat; et quaesivi eum, et non est inventus locus ejus.

Custodi innocentiam, et vide aequitatem, quoniam sunt reliquiae homini pacifico.

Injusti autem disperibunt simul; reliquiae impiorum interibunt.

Salus autem justorum a Domino; et protector eorum in tempore tribulationis.

Et adjuvabit eos Dominus, et liberabit eos; et eruet eos a peccatoribus, et salvabit eos, quia speraverunt in eo.

Psalmum XXXVII

Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me:

quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.

Non est sanitas in carne mea, a facie irae tuae; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum:

quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum, et sicut onus grave gravatae sunt super me.

Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae.

Miser factus sum et curvatus sum usque in finem; tota die contristatus ingrediebar.

Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.

Afflictus sum, et humiliatus sum nimis; rugiebam a gemitu cordis mei.

Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.

Cor meum conturbatum est; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.

Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt; et qui juxta me erant, de longe steterunt: et vim faciebant qui quaerebant animam meam.

Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.

Ego autem, tamquam surdus, non audiebam; et sicut mutus non aperiens os suum.

Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.

Quoniam in te, Domine, speravi; tu exaudies me, Domine Deus meus.

Quia dixi: Nequando supergaudeant mihi inimici mei; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.

Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.

Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.

Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me: et multiplicati sunt qui oderunt me inique.

Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.

Ne derelinquas me, Domine Deus meus; ne discesseris a me.

Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meae.

Psalmum XXXVIII

Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.

Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est.

Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis.

Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.

Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.

Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.

Et nunc quae est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est.

Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me.

Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti;

amove a me plagas tuas.

A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus: verumtamen vane conturbatur omnis homo.

Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.

Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.

Psalmum XXXIX

Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.

Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriae et de luto faecis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.

Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.

Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.

Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum: multiplicati sunt super numerum.

Sacrificium et oblationem noluisti; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti;

tunc dixi: Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,

ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna; ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti.

Justitiam tuam non abscondi in corde meo; veritatem tuam et salutare tuum dixi; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus; comprehenderunt me iniquitates meae, et non potui ut viderem. Multiplicatae sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.

Complaceat tibi, Domine, ut eruas me; Domine, ad adjuvandum me respice.

Confundantur et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.

Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi: Euge, euge!

Exsultent et laetentur super te omnes quaerentes te; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

Ego autem mendicus sum et pauper; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es; Deus meus, ne tardaveris.

Psalmum XL

Beatus qui intelligit super egenum et pauperem: in die mala liberabit eum Dominus.

Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.

Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.

Ego dixi: Domine, miserere mei; sana animam meam, quia peccavi tibi.

Inimici mei dixerunt mala mihi: Quando morietur, et peribit nomen ejus?

Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur.

In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei; adversum me cogitabant mala mihi.

Verbum iniquum constituerunt adversum me: Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat?

Etenim homo pacis meae in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.

Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me; et retribuam eis.

In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me.

Me autem propter innocentiam suscepisti; et confirmasti me in conspectu tuo in aeternum.

Benedictus Dominus Deus Israel a saeculo et usque in saeculum. Fiat, fiat.

Psalmum XLI

Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.

Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei?

Fuerunt mihi lacrimae meae panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus?

Haec recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.

Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,

et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est: propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.

Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.

In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus; apud me oratio Deo vitae meae.

Dicam Deo: Susceptor meus es; quare oblitus es mei? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus?

Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies: Ubi est Deus tuus?

Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.

Psalmum XLII

Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta: ab homine iniquo et doloso erue me.

Quia tu es, Deus, fortitudo mea: quare me repulisti? et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus?

Emitte lucem tuam et veritatem tuam: ipsa me deduxerunt, et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua.

Et introibo ad altare Dei, ad Deum qui laetificat juventutem meam. Confitebor tibi in cithara, Deus, Deus meus.

Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.

Psalmum XLIII

Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.

Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos.

Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.

Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.

In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.

Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me:

salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.

In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in saeculum.

Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.

Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.

Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.

Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.

Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.

Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis.

Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meae cooperuit me:

a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.

Haec omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.

Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua:

quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.

Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,

nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; aestimati sumus sicut oves occisionis.

Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem.

Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiae nostrae et tribulationis nostrae?

Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster.

Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.

Psalmum XLIV

Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea regi. Lingua mea calamus scribae velociter scribentis.

Speciosus forma prae filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis: propterea benedixit te Deus in aeternum.

Accingere gladio tuo super femur tuum, potentissime.

Specie tua et pulchritudine tua intende, prospere procede, et regna, propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam; et deducet te mirabiliter dextera tua.

Sagittae tuae acutae: populi sub te cadent, in corda inimicorum regis.

Sedes tua, Deus, in saeculum saeculi; virga directionis virga regni tui.

Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo laetitiae, prae consortibus tuis.

Myrrha, et gutta, et casia a vestimentis tuis, a domibus eburneis; ex quibus delectaverunt te

filiae regum in honore tuo. Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato, circumdata varietate.

Audi, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum, et domum patris tui.

Et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et adorabunt eum.

Et filiae Tyri in muneribus vultum tuum deprecabuntur; omnes divites plebis.

Omnis gloria ejus filiae regis ab intus, in fimbriis aureis,

circumamicta varietatibus. Adducentur regi virgines post eam; proximae ejus afferentur tibi.

Afferentur in laetitia et exsultatione; adducentur in templum regis.

Pro patribus tuis nati sunt tibi filii; constitues eos principes super omnem terram.

Memores erunt nominis tui in omni generatione et generationem: propterea populi confitebuntur tibi in aeternum, et in saeculum saeculi.

Psalmum XLV

Deus noster refugium et virtus; adjutor in tribulationibus quae invenerunt nos nimis.

Propterea non timebimus dum turbabitur terra, et transferentur montes in cor maris.

Sonuerunt, et turbatae sunt aquae eorum; conturbati sunt montes in fortitudine ejus.

Fluminis impetus laetificat civitatem Dei: sanctificavit tabernaculum suum Altissimus.

Deus in medio ejus, non commovebitur; adjuvabit eam Deus mane diluculo.

Conturbatae sunt gentes, et inclinata sunt regna: dedit vocem suam, mota est terra.

Dominus virtutum nobiscum; susceptor noster Deus Jacob.

Venite, et videte opera Domini, quae posuit prodigia super terram,

auferens bella usque ad finem terrae. Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni.

Vacate, et videte quoniam ego sum Deus; exaltabor in gentibus, et exaltabor in terra.

Dominus virtutum nobiscum; susceptor noster Deus Jacob.

Psalmum XLVI

 Omnes gentes, plaudite manibus; jubilate Deo in voce exsultationis:

quoniam Dominus excelsus, terribilis, rex magnus super omnem terram.

Subjecit populos nobis, et gentes sub pedibus nostris.

Elegit nobis haereditatem suam; speciem Jacob quam dilexit.

Ascendit Deus in jubilo, et Dominus in voce tubae.

Psallite Deo nostro, psallite; psallite regi nostro, psallite:

quoniam rex omnis terrae Deus, psallite sapienter.

Regnabit Deus super gentes; Deus sedet super sedem sanctam suam.

Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham, quoniam dii fortes terrae vehementer elevati sunt.

Psalmum XLVII

Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus.

Fundatur exsultatione universae terrae mons Sion; latera aquilonis, civitas regis magni.

Deus in domibus ejus cognoscetur cum suscipiet eam.

Quoniam ecce reges terrae congregati sunt; convenerunt in unum.

Ipsi videntes, sic admirati sunt, conturbati sunt, commoti sunt.

Tremor apprehendit eos; ibi dolores ut parturientis:

in spiritu vehementi conteres naves Tharsis.

Sicut audivimus, sic vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri: Deus fundavit eam in aeternum.

Suscepimus, Deus, misericordiam tuam in medio templi tui.

Secundum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terrae; justitia plena est dextera tua.

Laetetur mons Sion, et exsultent filiae Judae, propter judicia tua, Domine.

Circumdate Sion, et complectimini eam; narrate in turribus ejus.

Ponite corda vestra in virtute ejus, et distribuite domos ejus, ut enarretis in progenie altera.

Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula.

Psalmum XLVIII

Audite haec, omnes gentes; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem:

quique terrigenae et filii hominum, simul in unum dives et pauper.

Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.

Inclinabo in parabolam aurem meam; aperiam in psalterio propositionem meam.

Cur timebo in die mala? iniquitas calcanei mei circumdabit me.

Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.

Frater non redimit, redimet homo: non dabit Deo placationem suam,

et pretium redemptionis animae suae. Et laborabit in aeternum;

et vivet adhuc in finem.

Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes: simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas,

et sepulchra eorum domus illorum in aeternum; tabernacula eorum in progenie et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis.

Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.

Haec via illorum scandalum ipsis; et postea in ore suo complacebunt.

Sicut oves in inferno positi sunt: mors depascet eos. Et dominabuntur eorum justi in matutino; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.

Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me.

Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus:

quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria ejus.

Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur; confitebitur tibi cum benefeceris ei.

Introibit usque in progenies patrum suorum; et usque in aeternum non videbit lumen.

Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.

Psalmum XLIX

Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum.

Ex Sion species decoris ejus:

Deus manifeste veniet; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus exardescet; et in circuitu ejus tempestas valida.

Advocabit caelum desursum, et terram, discernere populum suum.

Congregate illi sanctos ejus, qui ordinant testamentum ejus super sacrificia.

Et annuntiabunt caeli justitiam ejus, quoniam Deus judex est.

Audi, populus meus, et loquar; Israel, et testificabor tibi: Deus, Deus tuus ego sum.

Non in sacrificiis tuis arguam te; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.

Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos:

quoniam meae sunt omnes ferae silvarum, jumenta in montibus, et boves.

Cognovi omnia volatilia caeli, et pulchritudo agri mecum est.

Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terrae et plenitudo ejus.

Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo?

Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua.

Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me.

Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras justitias meas? et assumis testamentum meum per os tuum?

Tu vero odisti disciplinam, et projecisti sermones meos retrorsum.

Si videbas furem, currebas cum eo; et cum adulteris portionem tuam ponebas.

Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos.

Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum.

Haec fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam.

Intelligite haec, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat.

Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.

Psalmum L

Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.

Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.

Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.

Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi.

Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor.

Auditui meo dabis gaudium et laetitiam, et exsultabunt ossa humiliata.

Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.

Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.

Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.

Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.

Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.

Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.

Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.

Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis.

Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut aedificentur muri Jerusalem.

Tunc acceptabis sacrificium justitiae, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.

Psalmum LI

Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate?

Tota die injustitiam cogitavit lingua tua; sicut novacula acuta fecisti dolum.

Dilexisti malitiam super benignitatem; iniquitatem magis quam loqui aequitatem.

Dilexisti omnia verba praecipitationis; lingua dolosa.

Propterea Deus destruet te in finem; evellet te, et emigrabit te de tabernaculo tuo, et radicem tuam de terra viventium.

Videbunt justi, et timebunt; et super eum ridebunt, et dicent:

Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum; sed speravit in multitudine divitiarum suarum, et praevaluit in vanitate sua.

Ego autem, sicut oliva fructifera in domo Dei; speravi in misericordia Dei, in aeternum et in saeculum saeculi.

Confitebor tibi in saeculum, quia fecisti; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum.

Psalmum LII

Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus.

Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus; non est qui faciat bonum.

Deus de caelo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

Omnes declinaverunt; simul inutiles facti sunt: non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis?

Deum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent: confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

Quis dabit ex Sion salutare Israel? cum converterit Deus captivitatem plebis suae, exsultabit Jacob, et laetabitur Israel.

Psalmum LIII

Deus, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me.

Deus, exaudi orationem meam; auribus percipe verba oris mei.

Quoniam alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quaesierunt animam meam, et non proposuerunt Deum ante conspectum suum.

Ecce enim Deus adjuvat me, et Dominus susceptor est animae meae.

Averte mala inimicis meis; et in veritate tua disperde illos.

Voluntarie sacrificabo tibi, et confitebor nomini tuo, Domine, quoniam bonum est.

Quoniam ex omni tribulatione eripuisti me, et super inimicos meos despexit oculus meus.

Psalmum LIV

Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam:

intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum

a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi.

Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.

Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebrae.

Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam?

Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine.

Exspectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus, et tempestate.

Praecipita, Domine; divide linguas eorum: quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.

Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas; et labor in medio ejus,

et injustitia: et non defecit de plateis ejus usura et dolus.

Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.

Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus:

qui simul mecum dulces capiebas cibos; in domo Dei ambulavimus cum consensu.

Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes: quoniam nequitiae in habitaculis eorum, in medio eorum.

Ego autem ad Deum clamavi, et Dominus salvabit me.

Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo; et exaudiet vocem meam.

Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi: quoniam inter multos erant mecum.

Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante saecula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.

Extendit manum suam in retribuendo; contaminaverunt testamentum ejus:

divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum; et ipsi sunt jacula.

Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet; non dabit in aeternum fluctuationem justo.

Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos; ego autem sperabo in te, Domine.

Psalmum LV

Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo; tota die impugnans, tribulavit me.

Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi bellantes adversum me.

Ab altitudine diei timebo: ego vero in te sperabo.

In Deo laudabo sermones meos; in Deo speravi: non timebo quid faciat mihi caro.

Tota die verba mea execrabantur; adversum me omnes cogitationes eorum in malum.

Inhabitabunt, et abscondent; ipsi calcaneum meum observabunt. Sicut sustinuerunt animam meam,

pro nihilo salvos facies illos; in ira populos confringes.

Deus, vitam meam annuntiavi tibi; posuisti lacrimas meas in conspectu tuo, sicut et in promissione tua:

tunc convertentur inimici mei retrorsum. In quacumque die invocavero te, ecce cognovi quoniam Deus meus es.

In Deo laudabo verbum; in Domino laudabo sermonem. In Deo speravi: non timebo quid faciat mihi homo.

In me sunt, Deus, vota tua, quae reddam, laudationes tibi:

quoniam eripuisti animam meam de morte, et pedes meos de lapsu, ut placeam coram Deo in lumine viventium.

Psalmum LVI

Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas.

Clamabo ad Deum altissimum, Deum qui benefecit mihi.

Misit de caelo, et liberavit me; dedit in opprobrium conculcantes me. Misit Deus misericordiam suam et veritatem suam,

et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittae, et lingua eorum gladius acutus.

Exaltare super caelos, Deus, et in omnem terram gloria tua.

Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam.

Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psalmum dicam.

Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara: exsurgam diluculo.

Confitebor tibi in populis, Domine, et psalmum dicam tibi in gentibus:

quoniam magnificata est usque ad caelos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.

Exaltare super caelos, Deus, et super omnem terram gloria tua.

Psalmum LVII

Si vere utique justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum.

Etenim in corde iniquitates operamini; in terra injustitias manus vestrae concinnant.

Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa.

Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdae et obturantis aures suas,

quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter.

Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus.

Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur.

Sicut cera quae fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem.

Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos.

Laetabitur justus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris.

Et dicet homo: Si utique est fructus justo, utique est Deus judicans eos in terra.